Przedmiot: Rachunkowość

Rachunkowość [41 stron]

Pobierz ten dokument Wróć do kategorii

RACHUNKOWOŚĆ

Rachunkowość – definicja i ujęcie wg różnych autorów Wykład 25.02.2004r.

Powszechnie twierdzi się, iż ewolucja rachunkowości jest ściśle związana z rozwojem gospodarczym, społecznym i kulturowym oraz, że procesy te warunkują się wzajemnie. Śledząc rachunkowość w długiej historii jej rozwoju stwierdza się, że była ona szczególnie intensywna w okresach:
rozwoju gospodarki towarowo-pieniężnej
szybkiego postępu technicznego i organizacyjnego
a obecnie jest stymulowany przez rynki kapitałowe.
W historii rozwoju rachunkowości zmieniały się poglądy na jej istotę. Jedną z najważniejszych funkcji rachunkowości była i jest nadal jej funkcja informacyjna. Jest ona ukazywana w różnych definicjach rachunkowości. Jednak bezwzględnie wspólną cechą definicji rachunkowości jest systemowe podejście do jej istoty. Widoczne jest to między innymi w 3 niżej podanych przykładach:
1.rachunkowość – jest szczególnym rodzajem jednostkowej ewidencji gospodarczej. Stanowi ona system ciągłego w czasie ujmowania, grupowania, prezentowania i interpretowania wyrażanych w pieniądzu i bilansujących się ogólnych i szczególnych danych liczbowych o działalności gospodarczej i sytuacji majątkowej jednostki gospodarczej.
2.rachunkowość – uniwersalny, elastyczny, podmiotowy system informacyjno-kontrolny, zdeterminowany metodą bilansową, która jest nierozerwalnie z nim związaną metodą poznawczą umożliwiający tworzenie liczbowego obrazu powstawania, podziału i przepływu wartości oraz wynikających stąd rozrachunków między podmiotami gospodarczymi.
3.rachunkowość –współcześnie rozumiana jako system informacyjny, służący użytkownikom do podejmowania decyzji gospodarczych, zwłaszcza finansowych oraz rozliczenia kierownictwa z odpowiedzialnego i efektywnego zarządzania powierzonym majątkiem.

Rachunkowość jest nierozerwalnie związana z działalnością gospodarczą i finansowaniem jednostki. Przedstawione zostaje to, że za pomocą liczb obrazuje wszystkie zdarzenia gospodarcze oraz ukazuje sytuację finansową firmy.

Rachunkowość w ujęciu tradycyjnym i współczesnym.












Nie jest to tylko rodzaj ewidencji, ale system informacji, który obejmuje rzeczywistość za pomocą ewidencji oraz kieruje poprzez planowanie nową rzeczywistość gospodarczą.
Rachunkowość retrospektywna – podporządkowana jest zasadom opisu rzeczywistości gospodarczej tj. koszty, przychody, wynik, posiadany majątek, kapitały własne i obce.
Rachunkowość prospektywna – w dużej mierze wykorzystuje dane z rachunkowości retrospektywnej, tworząc bazę wiedzy. Baza ta na etapie planowania daje możliwość wyboru kierunków działania jednostce gospodarczej. Jednocześnie wskazuje, jakie jednostka poniesie koszty w zależności od przewidywanych przychodów. Jednocześnie rachunkowość prospektywna zajmuje się zbieraniem informacji dotyczących otoczenia tj. rynku zbytu, zaopatrzenie.

Rachunkowość charakteryzuje się wieloma cechami. Do najważniejszych cech należą:
uniwersalność – rachunkowość stosujemy bez względu na formę własności, cel działalności, przedmiot działania, wielkość jednostki oraz wewnętrzne i zewnętrzne warunki działania;
elastyczność – rachunkowość może być dostosowana do specyfiki każdej jednostki gospodarczej. Cecha ta umożliwia tworzenie całościowych i wycinkowych obrazów działalności gospodarczej;
kreatywność – zdolność rachunkowości do oddziaływania na wizerunek jednostki gospodarczej przedstawiony w sprawozdaniu finansowym oraz ujawnianie dodatkowych informacji odbiorcom zewnętrznym.


Kryterium celu tworzonych informacji w systemie rachunkowości stanowi współcześnie podstawę jej podziału na:
rachunkowość finansową
rachunkowość zarządczą
Efektywny system rachunkowości tworzy informację dla określonych celów:
3.wykorzystywania w planowaniu i kontroli działań rutynowych;
4.wykorzystywania w planowaniu strategicznym, tzn. do podejmowania specjalnych decyzji oraz kreowaniu ogólnej polityki i długoterminowych planów działania;
5.przekazywania akcjonariuszom, organom państwowym i innym zainteresowanym podmiotom zewnętrznym;
Pierwsze dwa cele należą do rachunkowości zarządczej, a trzeci do finansowej. Ukierunkowanie rachunkowości finansowej i zarządczej jest zatem różne, chociaż zarówno użytkownicy wewnętrzni jak i zewnętrzni mogą być zainteresowani wszystkimi trzema cechami.
Rachunkowość finansową prowadzi się wg standardowych wymagań określonych z reguły przez przepisy prawne i sprawozdawczość finansową, na którą składa się:
I.bilans (bilans majątkowy)
II.rachunek zysków i strat (bilans wyników)
III.informacja dodatkowa
IV.sprawozdania z przepływów środków pieniężnych
+ rachunek przepływu pieniężnych
Sprawozdawczość finansowa jest przeznaczona przede wszystkim dla użytkowników zewnętrznych.
Rachunkowość finansowa jest to system informacyjny w przedsiębiorstwie czy też szerzej – w podmiocie gospodarczym, który dostarcza dane liczbowe do określenia jego kondycji finansowej.
Rachunkowość zarządcza nie podlega unormowaniom zewnętrznym. Pozyskiwanie i przekazywanie zebranych informacji wewnątrz jednostki gospodarczej zależy od potrzeb jego kierownictwa.
Informacja ma w tym procesie istotne znaczenie; musi być użyteczna (podejmujący decyzje powinien wykorzystać wyłącznie informacje niezbędne, istotne dla podjęcia określonych decyzji.
Rachunkowość zarządcza jest to system gromadzenia klasyfikacji, agregacji, analizy i prezentowania informacji finansowych i nie finansowych wspomagających kierowników w procesie podejmowania decyzji i kontroli.

Zdarzenie gospodarcze Wykład 03.03.2004r.

Działalność gospodarcza wynikiem cząstkowych zdarzeń gospodarczych.
Działalność gospodarcza każdego przedsiębiorstwa opiera się na występowaniu wielu zdarzeń gospodarczych.
Zdarzenia gospodarcze są to występujące w działalności gospodarczej zarówno fakty w postaci stale powtarzających się działań ludzkich, w wyniku których zmieniają się (przychody-rozchody) wykazywane w bilansie środki gospodarcze i źródła ich pochodzenia, jak i takie fakty, które składają się na procesy zaopatrzenia, produkcji i sprzedaży.
Rachunkowość ogranicza zakres zdarzeń gospodarczych podlegających ewidencji tylko do:
zdarzeń gospodarczych, które mogą być wyrażone w pieniądzach;
zdarzeń gospodarczych, które wpływają na faktyczny układ majątkowy lub na zmianę kosztów i dochodów;

Każde zdarzenie gospodarcze, które podlega ewidencji księgowej musi posiadać następujące cechy:
8.jakościowe, które pozwolą nam pogrupować wg cechy podstawowej (np. przychody i rozchody gotówki, przychody i rozchody materiałów);
9.mierzalne, które pozwolą nam kwantyfikować zdarzenia gospodarcze w jednostkach pieniężnych albo dodatkowo naturalnych (ilościowych);
10.czasu, które pozwolą nam na ustalenie momentu powstania danego zdarzenia;

Działalność gospodarcza oraz związane z nią zdarzenie gospodarcze jak również ich związek są przedstawione na schemacie opracowanym przez Brzezina. Podstawą do prowadzenia działalności gospodarczej są środki pieniężne.










Ruch okrężny kapitału w przedsiębiorstwie przemysłowym

Pieniądze



Zatrudnienie Zakupy Inwestycje
remonty


Pracownicy Materiały Środki trwałe


zużycie pracy zużycie materiałów amortyzacja
(wynagrodzenia)


PRODUKCJA

Koszty

Efekty (wytworzone wartości)


Produkty

Sprzedaż

Koszty

Uzyskane przychody (dochody)


- procesy - zasoby

Nowelizacja ustawy o rachunkowości nie wprowadziła istotnych zmian poza zapisem w art.4 ust.2 zgodnie z którym „zdarzenia, w tym operacje gospodarcze ujmuje się w księgach rachunkowych i wykazuje w sprawozdaniu finansowym zgodnie z ich treścią ekonomiczną.

„Wielkości zasobów” – wielkości charakteryzujące stan badanego zjawiska w ściśle określonym momencie czasowym. Wielkości zasobów są to wielkości, które nie posiadają wymiaru czasowego. Do tych wielkości możemy zaliczyć wykazywane w bilansie pozycje aktywów lub pasywów. Mogą to być wartości majątku trwałego i obrotowego jak również wartości kapitałów własnych i obcych. Wielkość tych zasobów można wyliczyć jako różnicę między przychodami a rozchodami.

„Wielkości strumien y układ majątkowy lub na zmianę kosztów i dochodów;

Każde zdarzenie gospodarcze, które podlega ewidencji księgowej musi posiadać następujące cechy:
8.jakościowe, które pozwolą nam pogrupować wg cechy podstawowej (np. przychody i rozchody gotówki, przychody i rozchody materiałów);
9.mierzalne, które pozwolą nam kwantyfikować zdarzenia gospodarcze w jednostkach pieniężnych albo dodatkowo naturalnych (ilościowych);
10.czasu, które pozwolą nam na ustalenie momentu powstania danego zdarzenia;

Działalność gospodarcza oraz związane z nią zdarzenie gospodarcze jak również ich związek są przedstawione na schemacie opracowanym przez Brzezina. Podstawą do prowadzenia działalności gospodarczej są środki pieniężne.










Ruch okrężny kapitału w przedsiębiorstwie przemysłowym

Pieniądze



Zatrudnienie Zakupy Inwestycje
remonty


Pracownicy Materiały Środki trwałe


zużycie pracy zużycie materiałów amortyzacja
(wynagrodzenia)


PRODUKCJA

Koszty

Efekty (wytworzone wartości)


Produkty

Sprzedaż

Koszty

Uzyskane przychody (dochody)


- procesy - zasoby

Nowelizacja ustawy o rachunkowości nie wprowadziła istotnych zmian poza zapisem w art.4 ust.2 zgodnie z którym „zdarzenia, w tym operacje gospodarcze ujmuje się w księgach rachunkowych i wykazuje w sprawozdaniu finansowym zgodnie z ich treścią ekonomiczną.

„Wielkości zasobów” – wielkości charakteryzujące stan badanego zjawiska w ściśle określonym momencie czasowym. Wielkości zasobów są to wielkości, które nie posiadają wymiaru czasowego. Do tych wielkości możemy zaliczyć wykazywane w bilansie pozycje aktywów lub pasywów. Mogą to być wartości majątku trwałego i obrotowego jak również wartości kapitałów własnych i obcych. Wielkość tych zasobów można wyliczyć jako różnicę między przychodami a rozchodami.

„Wielkości strumieni” – wielkości charakteryzujące badanie zjawiska masowe za określony czas (za dany okres sprawozdawczy). Do tych wielkości możemy zaliczyć np. wielkości poniesionych kosztów, wielkość uzyskanych przychodów ze sprzedaży. Wielkość strumieni ma charakter narastający od początku okresu sprawozdawczego np. przychodów ze sprzedaży za I półrocze, są sumą przychodów za I i II kwartał.

Zdarzenia gospodarcze występujące w jednostkach gospodarczych zmieniają zatem stan zasobów wykazywanych w bilansie jak również wielkości strumieni. Zróżnicowanie między strunami i zasobami ma istotne znaczenie, aby można było zrozumieć istotę bilansu i rachunku zysków i strat. W związku z powyższym bilans majątkowy sporządzany jest na określony dzień, w którym wykazuje się wszystkie pozycje aktywów i pasywów. W przeciwieństwie do bilansu majątkowego rachunek zysków i strat jest sprawozdaniem za dany okres sprawozdawczy.
W rachunkowości ewidencji podlegają zdarzenia gospodarcze powodujące zmiany w stanie zasobów jednostek jak również zmiany w strumieniach kosztów i dochodów. Te ostatnie są bardzo ważne z punktu widzenia działalności wynikowej jednostki. Skutkiem ich jest bowiem określenie wyniku finansowego, którego ostateczna postać – zysk lub strata stanowi podstawę jej dalszej działalności.


Zdarzenia gospodarcze w jednostkach pieniężnych (wartość zdarzeń) podlegają okresowemu sumowaniu, które zostaje dokonane na kontach. Obroty konta to suma strumieni zdarzeń gospodarczych w pewnym okresie czasu. Mogą być:
strumienie zdarzeń dodatnich
strumienie zdarzeń ujemnych
Strumienie mają charakter przepływowy i oznaczają pewne zmiany, jakie zostały dokonane w pewnym czasie.

Równanie tożsamościowe bilansu konta można przedstawić jako:
przepływy dodatnie = przepływy ujemne
strumienie dodatnie = strumienie ujemne
Saldo konta oznacza zapas danego dobra na pewien ściśle określony moment czasowy, czyli zasób danego dobra, który określamy zasobem.

T. Peche Wielkości absolutne w rachunkowości i statystyce

Wielkość absolutna



Wielkość zapasów Wielkości strumieni
(stany, salda kont (przychody, rozchody
bilansowych) zwiększeń lub zmniejszeń)


wielkości strumieni wielkości strumieni
kosztów dochodów


wielkości



Wpływ zdarzeń gospodarczych na bilans
Rachunkowość rejestruje wszystkie zdarzenia dotyczące jednostek gospodarczych, które są mierzalne w jednostkach pieniężnych. W czasie działalności gospodarczej wykazywane w bilansie składniki aktywów i pasywów ulegają ciągłym zmianom na skutek dokonywania zdarzeń (operacji) gospodarczych. Jednak także zdarzenie gospodarcze wywołuje zawsze zmiany (+Z lub –Z) w dwóch pozycjach bilansu w tej samej wysokości w taki sposób, że podstawowe równanie
Aktywa = Pasywa A = P
zostaje zawsze zachowane.

Wyróżniamy 4 typy operacji gospodarczych:
1.operacje gospodarcze wywołujące zmiany tylko po stronie aktywów bilansu, tzn. zwiększając jedną pozycję aktywów o tę samą kwotę zostaje zachowane równanie bilansowe, przy czym ogólna suma bilansowa nie ulegnie zmianie
A + Z – Z = P
2.operacje gospodarcze wywołujące zmiany tylko po stronie pasywów bilansu, tzn. zmniejszając jedną pozycję pasywów z równoczesnym zmniejszeniem innej pozycji pasywów o tę samą kwotę zostaje nie tylko zachowane równanie bilansowe, ale również suma bilansowa
A = P + Z – Z
3.operacje gospodarcze wywołujące zmiany jednocześnie po stronie aktywów i pasywów bilansu, tzn. zwiększając jedną pozycję aktywów i jedną pozycję pasywów o tę samą kwotę, zostaje zachowana równowaga bilansowa, przy czym ogólna suma bilansowa ulegnie zwiększeniu o kwotę danego zdarzenia gospodarczego
A + Z = P + Z
4.operacje gospodarcze wywołujące zmiany jednocześnie po stronie aktywów i pasywów bilansu, tj. w wyniku których następuje zmniejszenie jednej pozycji aktywów i jednej pozycji pasywów a suma bilansowa ulegnie zmniejszeniu o kwotę zdarzenia gospodarczego
A – Z = P - Z







Przy sporządzaniu sprawozdania finansowego należy zapewnić wyodrębnienie w rachunkowości wszystkich zdarzeń istotnych do oceny sytuacji majątkowej i finansowej przy zachowaniu:
1.zasad naczelnych:
2.zasada rzetelnego obrazu – zasada naczelna, zgodnie z którą jednostka obowiązana jest stosować określone ustawą rachunkowości rzetelne i jasno przedstawiając sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy, oznacza to, że przyjęte rozwiązania powinny odzwierciedlać rzeczywisty stan majątkowy i finansowy. Jednostka może w ramach przyjętych zasad rachunkowości stosować uproszczenie, jeżeli nie wywiera to istotnie ujemnego wpływu na rzetelne i jasne przedstawienie sytuacji majątkowej i finansowej oraz wyniku finansowego (ważne - rzetelny, jasny i rzeczywisty obraz);

3.zasad naukowo-poznawczych:
4.zasada podmiotowości – mówi nam, że każda jednostka klasyfikuje i określa zdarzenie gospodarcze (operacje gospodarcze) ze swojego punktu widzenia, tzn. uwzględniając skutki rachunkowe dla tejże jednostki; określa, iż rachunkowość prowadzi się dla jednostki o ściśle określonym zbiorem aktywów odgraniczonej od osób będących właścicielami.
5.zasada bilansowa (tzw. dualizmu) – suma aktywów firmy jest równa sumie zobowiązań (D) i kapitału (K) należącego do właścicieli, czyli A=D+K. Jest to zasada podwójnego ujęcia, wg której pierwsze dotyczy wartości wszystkich aktywów, a drugi ukazuje kto ma prawa własności do tych aktywów. Z tej zasady wynika reguła Wn-Ma tak mocna w rachunkowości. Pozwala też lepiej zrozumieć wpływ operacji gospodarczych na stan jednostki. Jest ona głównym źródłem „siły” systemu rachunkowości i jego znaczenia jako systemu informacyjnego (ujęcie rzeczowe, wartościowe majątek trwały może być finansowany kapitałem lub funduszem własnym + fundusze obce długoterminowe)
kapitał – nazwa przyjęta w spółkach wszelkiego rodzaju;
fundusze – nazwa stosowana w przedsiębiorstwach państwowych i spółdzielniach;
majątek musi mieć swoje źródło finansowania  A=P;

1.zasad podstawowych:
b.zasada okresu rachunkowego – pomiar zysków bądź strat może mieć miejsce w ustalonym okresie czasu, więc ta zasad to przesądza. W rachunkowości mierzy się rezultaty działalności w okresach, zwykle rocznych, często zgodnych z rokiem kalendarzowym i podatkowym. Zadaniem rachunkowości jest raportowanie po upływie okresu osiągniętych rezultatów dla wszystkich grup interesu oraz kierownictwa. Nie wyklucza to raportów dodatkowych na przestrzeni okresu. Ta zasada jest jedną z przyczyn tego co określa się terminem „memoriał”.
c.zasada grupowania – pozwala nam grupować zdarzenia gospodarcze wg określonego klucza stosowanego w rachunkowości;
d.zasada memoriału – zobowiązuje jednostkę do ewidencji zdarzeń gospodarczych wg czasu ich zaistnienia narastającą w danym okresie obrachunkowym;
P – K= WF (memoriał finansowy przychody – koszty = wynik finansowy)
zasada memoriału – wyraża się tym, że w księgach rachunkowych jednostki należy ująć wszystkie osiągnięte, przypadające na jej rzeczywiste przychody i obciążające ją koszty związane z tymi przychodami dotyczące danego roku obrotowego, niezależnie od terminu ich zapłaty.
1.zasada ostrożności – zgodnie z którą poszczególne składniki aktywów i pasywów wycenia się stosując rzeczywiście poniesione na ich nabycie (wytworzenia) ceny (koszty) z zachowaniem zasady ostrożności. W szczególności należy w tym celu w wyniku finansowym, bez względu na jego wysokość uwzględnić:
2.zmniejszenia wartości użytkowej lub handlowej składników aktywów lub również dokonywane w postaci odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych;
3.wyłącznie niewątpliwe pozostałe przychody operacyjne i zyski nadzwyczajne;
4.wszystkie poniesione pozostałe koszty operacyjne i straty nadzwyczajne;
5.rezerwy na znane jednostce ryzyko, grożące straty oraz skutki innych zdarzeń;
6.zasada współmierności przychodów i związanych z nimi kosztów – obejmuje współmierność ekonomiczną i czasową – obie związane są z rachunkowością i działalnością produkcyjną; współmierność ekonomiczna – oznacza, że określonej kategorii przychodów przeciwstawić możemy adekwatną kategorię kosztów; współmierność czasowa – przychodom danego okresu przeciwstawione mogą być tylko koszty tego okresu; wyraża się tym, że dla zapewnienia współmierności przychodów i związanych z nimi kosztów do aktywów lub pasywów danego okresu sprawozdawczego zaliczane będą koszty lub przychody dotyczące przyszłych okresów oraz przypadające na ten okres sprawozdawczy koszty, które jeszcze nie zostały poniesione;
7.zasada kontynuacji – wyraża się tym, że przy wycenie aktywów i pasywów oraz ustalaniu wyniku finansowego przyjmuje się założenie, że jednostka będzie kontynuowała w dającej się przewidzieć przyszłości działalność w niezmniejszonym istotnie zakresie, bez postawienia jej w stan likwidacji lub upadłości, chyba że jest to niezgodne ze stanem faktycznym lub prawnym;


zasada ciągłości – musza ją ciągłość bilansowa;
zasada wyższości treści nad formą – tzw. prawdy materialnej – wynika z zapisu ustawowego; zapis operacji gospodarczej na dokumencie powinien być tak zapisany, aby został jasno odczytany;
zasada istotności – księgi rachunkowe powinny być prowadzone, aby nie zostały pominięte lub zdeformowane elementy, które pozwolą w istotny sposób określić stan fizyczny i majątkowy jednostki;

Zakres podmiotowy i przedmiotowy rachunkowości.
Wyróżniamy kryterium rachunkowe (wynikające z koncepcji rachunkowości) i kryterium ustawowe (wynikające z ustawy).

Podmiot
wg kryterium rachunkowego - aktualnie najczęściej podawane są 2 definicje podmiotu rachunkowości, a mianowicie:
podmiotami rachunkowości są wszystkie jednostki prowadzące rachunkowość bez względu na to jakie procesy gospodarcze w nich występują. Za podmiot rachunkowości może być uznana każda majątkowo wyodrębniona jednostka gospodarcza. Majątkowe wyodrębnienie może nastąpić w sposób sformalizowany, przewidziany prawem lub tylko umownie. Wyodrębnienie sformalizowane następuje w wypadku powołania jednostki gospodarczej do życia jako podmiot prawa. Powierzony tej jednostce majątek osób prawnych lub fizycznych tworzy materialną podstawę jej działalności. Wyodrębnienie umowne ma miejsce w razie wydzielenia w rachunkowości odpowiednich części danej jednostki gospodarczej, które nie stanowią podmiotu prawa. Wyodrębnionymi częściami mogą być np. oddzielne zakłady lub wydziały, które nie mają osobowości prawnej. Charakterystyka liczbowa majątku i działalności danej jednostki powstaje wówczas w rezultacie scalania danych dotyczących oddzielnych części tej jednostki. Wyodrębnienie majątku jednostki stanowi podstawową przesłankę, na której opiera się rachunkowość.
za podmiot rachunkowości uważa się też jednostkę, która prezentuje sprawozdanie, traktuje się ją jako podmiot wyraźnie wyodrębniony z otoczenia i oddzielony od właścicieli, samodzielnie generujący swoje przychody i ponoszący swoje koszty oraz posiadający swój własny majątek i odpowiedzialny za swoje zobowiązania.
3.wg kryterium ustawowego – kto jest podmiotem rachunkowości z punktu widzenia ustawy o rachunkowości wg ustawy rachunkowość muszą prowadzić przedsiębiorstwa, spółdzielnie, spółki kapitałowe osób fizycznych (partnerskie, komandytowe), akcyjne i z ograniczoną odpowiedzialnością; rachunkowość muszą prowadzić jednostki organizacyjne działające na podstawie prawa bankowego, prawa o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych; gminy, powiaty, województwa i ich związki a także państwowe, gminne, powiatowe i wojewódzkie jednostki budżetowe, gospodarcze, pomocnicze jednostek budżetowych, zakłady budżetowe i fundusze celów; jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek wyżej wymienionych; zagraniczne osoby prawne; jednostki, które korzystają ze środków państwowych;
Osoby fizyczne i prawne prowadzą rachunkowość w oparciu o ustawę (do 800 000 EURO netto). Z prowadzenia rachunkowości zwolniony jest Skarb Państwa i NBP.

Przedmiot – czym zajmuje się rachunkowość;
Przedmiot ustawy, zgodnie z art.1 znowelizowanej ustawy o rachunkowości, jest określeniem zasad rachunkowości oraz tryb badania sprawozdań finansowych przez biegłych rewi ...

Ciąg dalszy w pliku do pobrania.

wkuwanko.pl